OSMANCIK GÜNDEM 
Hızlı, doğru ve tarafsız sadece haber...


Saat
Hava Durumu
Anlık
Yarın
8° 0°
Döviz Bilgileri
AlışSatış
Dolar5.36725.3887
Euro6.07136.0956
Mahir ODABAŞI
SİVİL SAVUNMA
İKİ ÖĞRETMEN PROFİLİ
15/08/2014
Değerli okuyucularım, ne zaman eğitim üzerine yazı kaleme alacak olsam heyecanlanırım. Yarım asra merdiven dayamaya hazırlanan ve rabbimin lütfuyla az veya çok farklı meslekleri icra etme imkânına sahip olan biri olarak tüm bilgilerimi, tecrübelerimi gözümün önüne getirmeye çalışım ki, ustası önemli olmasa da çıkacak eser kayda değer olsun. 
Bugün ki yazımda sizlere köyümüzde öğretmenlik yapan ve 42 yıl sonra yeni iletişim kurma imkânı bulduğum Malatyalı Turgut Erarslan ile Konyalı yaşar Çetinkaya’dan, diğer taraftan 30 sene önce Çankaya’nın göbeğinde görev yapan ama öğrencisinin geleceğini mahveden bir yakınımın öğretmeninden bahsedeceğim. Yazılarımın müdavimleri bilir ki, kaleme aldıklarımı ya yaşadım ya çevremde gözlemledim ya da sağlam kaynaklardan dinledim.  
1990-2000 yılları arasında Osmancık ve Mecitözü ilçelerinde ortaokullarda /  liselerde dışardan öğretmenlik yaptım. Sonradan da kendimi eğitim camiasının içinde buldum. Yüzlerce eğitimciye hizmetiçi semineri verdim. Yine öğrenci- öğretmen karışımlı gruplara binlerce konferanslar verdim. Tatbikatlar yaptırdım. Her daim haddini ve hesabını bilen birisi olarak bu nokta da yazı yazma hakkına sahip olduğumu düşünüyorum. Gönlüm ister ki; geleceğimizin mimari öğretmenlerimizin maddi- manevi özlük hakları hak etiği şekilde verilsin. Ama bunun yanında bakırla altın fark edilsin… Ümit ederim faydalı olur.

42 YIL ÖNCE DAĞ KÖYÜNDE BİR ÖĞRETMEN: İlçeye 23 km uzaklıkta bulunan, patika yollardan yürüyerek 4-5 saatte gidilebilen,  dört tarafı ormanla çevrili, muhafazakâr, yeniliklere kapalı örf ve adetlere bağlı, keşfedilmeyi bekleyen şirin bir Anadolu köyü. Bunun yanında yolu, elektriği, telefonu olmayan, bu zamana kadar hiç memur çıkaramamış ama öğretmenlere karşı tarifi mümkün olmayan sevgi taşıyan bir köy. Yıl 1972 köye iki öğretmen atanır. Yaşları henüz 20-21 dir. Köylünün gözünde ikisi de daha çocuktur. Gurbet ellerden gelmişler yazıktır. Köy halkı ikisini de bağrına basar. Akşam sofrasına davet edemezse gündüz çocuğundan mayalı çöreğini gönderir. Öğretmenlerde nankörlük yapmazlar. Köyün ufkunun açılması için ellerinden gelen gayreti gösterirler. Köyün gençlerini avuçlarının içine almasını becerirler. Sonra biraz kafası çalışan çocukların anne- babalarına: ‘Ne olur bu çocuğu okutalım. Memur olsun. Hem kendini hem de sizi kurtarsın. Daha da önemlisi köye örnek olsun’ diye uğraşı verirler. Çünkü köylü vatandaşı ikna etmenin en kolay yolu komşusunun çocuğunu örnek göstermektir. O zaman benimki de öyle olsun ister. Netice de öğretmenler, birkaç çocuğun ilçede ortaokula yazılmasına vesile olurlar. Bunlardan biri de abimdir. Bu öğretmenlerin sayesinde 1985 yılında İstanbul Yıldız Teknik Üniversitesini bitirip MAKİNE MÜHENDİSİ olarak falanın çocuğu okudu dedirterek köyün ufkunu açmıştır. 

Son sınıfta iken rahmetli babam hasta yatağında ‘ölürsem Muzaffer’e haber vermeyin. Derslerinden kalmasın’ diye vasiyet etti. Dediği gibi de oldu. Babam o ara rahmetli oldu. Bir iki ay sonra abim diplomasıyla geldi. Babama göstermek nasip olmadı ama köye örnek oldu. Ondan sonra köyden imamdan- müftüye, polisten- doktora, memurdan – amire, bakkaldan- iş adamına kadar birçok insan çıktı.

Aman Allah’ım bu ne sevgidir böyle! Geçen yıl rahmetli olan Mustafa Şekerci amcamız son nefesinde bu öğretmenleri sayıklamış. Bunu öğrenen öğretmenimiz oturmuş ağlamış… Geçenlerde görüştüğümüzde tarifi mümkün olmayan mutluluk yaşadı. Köy ne kadar mahrumiyet olursa olsun, insanlar sıcak olursa toz yollar asfalt olur, ahşap evler villa olur’ misali ilk göz ağrısı olan köyümüze en kısa sürede geleceği sözünü verdi. Bizde heyecanla bekliyoruz…

30 YIL ÖNCE ÇANKAYA’DA BİR ÖĞRETMEN: Her meslek sorumluluk ister. Lakin öğretmenlik, imamlık bir başka sorumluluk ister. Bu iki grup düzgün olursa toplumun düzelmesi çok kolaydır. Çünkü biri bebeleri diğeri babaları yetiştirir. Bu bağlamda çocuğum eğitim fakültesini tercih ederken eğitimin içinde bir baba olarak ‘idealist bir öğretmen olacaksan tercih et, yoksa el âlemin bebeğin vebaline girme’ diye telkinde bulundum. Diplomasını yeni almış öğretmen adayı olarak çocuğumda o havayı şimdiden hissetmenin mutluluğunu yaşıyorum. Allah daim etsin. Anne – baba okula gitme imkânı bulamamış. Ankara- Çankaya ilçesine 40 yıl önceden yerleşmiş. Çarşı da levhaları bile okuyamamanın ezikliğini hissettiklerinden çocuklarının okuyabildiği kadar okumalarını arzu ederler. İlk çocuklarını okula yazdırırlar. Öğretmen bayandır. Belki de köyden gelen adetle ve çocuklarıyla daha iyi ilgilenmesi için öğretmenle samimi olmaya çalışırlar. Okul evin karşısında, öğretmenin küçük çocuğu var. İlk dönemlerde ihtiyaç oldukça yakınımın evine bırakır. Aradan biraz zaman geçince bakar ki aile cahil ama öğretmene karşı samimi. Bunu kendi lehine çevirmek adına çocuğu usanmasın diye yakınımın çocuğuna ödevini yazar eline verir ve eve göndermeye başlar. Dersi yapsa da yapmasa da hep aferin yazar. Anne – baba da öğretmen bizim çocukla daha iyi ilgileniyor zanneder. Zaman geçtikçe çocuk derslerden soğumaya başlar. Tabiri caizse dersten ziyade evde öğretmenin çocuğunu avutmaktan zevk alır. Nasıl olsa hep te aferin alıyor. İkinci üçüncü sınıfa geldiğinde anne çocuğunun okula gitmek istemediğinden şikâyetçi olur. Bunun üzerine öğretmen:’ SENİN ÇOCUĞUN OKUMAZ’ deyiverir. Sonuç mu? Çocuk ilkokulu zoraki bitirir. Ve cahil anne: ‘Aman Allah’ım bu ne kolay kelime böyle / dayıları köyden üniversiteye giderken, benim çocuğum Demirel’in mahallesinde okuyamadı / senin hiç mi vebalin yok öğretmen bir söyle?/ vebali günahı üzerine’ Diye mırıldanır…  Diğer iki çoğunda akıllanır. Biri tek, diğeri iki üniversite birden bitirir. Her lafı çıktığında birkaç cümle söyler… Vesselam;

Öğretmen tanırım,
Annenin geldiği dağ köyünde 40 yıl öncesinde her türlü imkânsızlığa rağmen üniversiteye uzanacak yola adım attıran, köyün ufkunu değiştiren.
Öğretmen tanırım,
30 yıl öncesinde her türlü imkânın içerisinde Çankaya’da DEMİREL’İN mahallesinde cahil anne-babanın ilk çocuğunun İLKOKUL MEZUNU kalmasının müsebbibi olan.
Öğretmen tanırım, 
25 yıl öncesinde Kargı ilçesinin dağ köyünden öğrencisini alıp Ankara’ya sınava götüren.
Öğretmen tanırım,
25 yıl sonra Çorum merkezde bunu anlattığımda ‘ben olsam köyden bile buraya getirmem’ diyen.
Öğretmen tanırım,
Birinci sınıfa giden çocuğun annesine, ‘boşa uğraşmayın bu sümüklü okumaz’ diyen.
Öğretmen tanırım,
Aynı çocuğu, İkinci sınıftan itibaren okutup, şimdi Ankara Tıp Fakültesine gönderen.
Öğretmen tanırım,
Depremlerde, yangınlarda önce öğrencilerini kurtarabilmek için çırpınan,
Öğretmen tanırım,
Yorulmadan, emek vermeden kestirme yoldan sistemden şikâyet eder durur.
Öğretmen tanırım,
Sistemin eksikliğini de öğrencinin lehine çevirmek için çırpınır durur.
Öğretmen tanırım,
Afetlerde kendimi, arabamı kurtarırsam bana ne bunlardan diyebilen.
Öğretmen tanırım, 
Okuttuğu çocukların akıbetini merak edip ailesine ince ince soran,
Öğretmen tanırım,
Öğrencilerinin akıbetini bir defa olsun merak edemeyen.
Öğretmen tanırım,
40 yıl geçse de ismi bir türlü unutulmayan.
Öğretmen tanırım,
Daha 40’kı çıkmadan hatırlanmayan…
(iletişim: 536 5681141)





Paylaş | | Yorum Yaz
1373 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

BULGUR BEKLERKEN PİRİNÇ GELDİ - 02/02/2016
Geçenlerde internette ilginç bir resim verdi.
‘BÖREK ÇOK KALIN OLMUŞ BABAANNE’ - 13/01/2016
Nesiller arasındaki uçurum gün geçtikçe büyüyor.
KİM ÖLMÜŞ DERKEN ÖLDÜ - 29/12/2015
Dünyada inkârı olmayan tek gerçek belki de ölümdür.
VALİ BEY TORUNUNU KENAR OKULA VERİNCE (bir ilimizde) - 25/08/2015
Bir ilimizde vali bey göreve başlayınca milli eğitim müdürüne:
MERHUM ECEVİT VELİ DAYININ ARDINDAN - 18/08/2015
Bazı değerlerin kadri kıymetini zamanında bilmek gerekir.
17 AGUSTOS DEPREMİ ve DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ - 14/08/2015
Önce köpekler uyandı. Uğultu yükseldi, yükseldi yeryüzü çatladı.
BAYRAM ZİYARETLERİNDE GÖZE TAKILANLAR - 21/07/2015
Bayramların hayatımızda önemli bir yeri vardır. Bayramlar vesile kılınarak çalınmayan ziller çalınır, açılmayan kapılar açılır. Öpülmeyen eller öpülür. İçilmeyen çaylar içilir.
BU BAYRAMDA, YİNE BANA AĞLAMAK DÜŞTÜ-1 - 09/07/2015
Bayramların hayatımızda çok önemli yeri vardır. Çünkü bayram sevinç, neşe, mutluluk saadet demektir.
‘İŞİ ÇOK ZOR’ - 26/06/2015
Değerli okuyucularım, bugünkü yazımda sizlere 15-20 sene önce Mecitözü ilçemizde görev yaparken polis lojmanlarından komşum olan sevdiğim bir arkadaşın beş vakit namaza başlama öyküsünü paylaşmak istiyorum.
 Devamı