OSMANCIK GÜNDEM
Hızlı, Doğru ve Tarafsız Sadece Haber


DHA TEMSİLCİLİĞİ
Döviz Bilgileri
AlışSatış
Dolar7.83577.8671
Euro9.38029.4178
Hava Durumu
Saat
Takvim
Mustafa YOLCU
YAZI
ARAMIZDAKİ FARK 150 KURUŞ AĞAM
03/05/2014


Salı günü İskilip’teydim. Benim için nostalji olan İskilip’in çarşısında, sokaklarında

gezerken, çocukluğumdan itibaren geçen 20 yılı hatırlar, adeta o günlere dönerim.

Üzerinde yürüdüğüm yollar, evlerin duvarları bana bir şeyler söyler, söylenenleri

duyar gibi olurum. Karşılaştığım tanıdıklar, film şeridini başa alır, onlar ile ilgili

yaşadıklarımızı hatırlamaya çalışırım. Her gidişimde İskilip’te yaşayan tanıdıklarım

biraz daha azalmakta, mezarlıkta tanıdıklarım çoğalmaktadır.

Ailem Hacıkarani mezarlığında bulunmaktadır. Ayrıca çocukluk arkadaşım Ömer

Söylemez, Cemil Çorumluda bu mezarlıktadır. Zübeyir Kemelek kardeşimde

Hacıkaraniye defin olur diye düşünmüştüm ama o Gülbaba mezarlığına defin olundu.

Pirinç pazarında bulunan dükkânımız, Kocali eniştemin otobüs yazıhanesi, Sefer

eniştemin kasap hali girişindeki üzüm incir sattığı dükkânı, dayımın din görevlileri

lokali altındaki saraç dükkânı, dayımın oğlu Osman Çorsuzun nalbur dükkânı hepsi

tek tek hafızamda bulunmakta, dükkânların önünden geçerken geçmişi,

yaşadıklarımızı hatırlıyorum.

Önceden fırın olarak kullanılıp, şimdi kullanımı değişen, eski sahiplerinden eser

kalmayan dükkânlar, eski zenginliğinden iz kalmayan insanlar, gözümün önünden

geçip giderler.

Babası vefat eden Nurettin Kulalı arkadaşımın evine baş sağlığına gittim. Nurettin

Bey, rahmetlik babası Ahmet Bey hakkında çok güzel şeyler anlattı. Hayırlı evlat olan

Nurettin, her gün en az üç kere babasını telefonla arar, hatırını sorarmış. Ben oldum

olası, anne babasına hayırlı olan insanlara hayranlık duyarım. Anamız babamız gönül

tahtımızın sultanıdırlar. Onları kaybedince, değerlerini daha iyi anlıyoruz.

Bir dostum, İskilip’te yaşanmış olan bir olayı anlattı. Mahallelerinde ağa olarak anılan

bir zat, çarşıda pazarda karşılaştığı insanlara selam sabah vermeden, yoluna devam

edermiş. İnsanlar onunla konuşmaya da çekinirlermiş. Aynı mahalleden nüktedan bir

komşuları, anılan ağanın yanından geçerken-“ Ağa aramızda 150 kuruş fark var.

Uğurlar ola.” Demiş. Ağa bu konuşulanı hiç duymamış gibi yoluna devam edip, evine

gitmiş. Kendisine hitaben söylenen, aramızda 150 kuruş fark var sözü içine büyümüş.

Komşu bu lafı bana niye söyledi, sebebi neydi diye düşünmeye başlamış. Hanımına- “

yarın sabah birisini kahvaltıya çağıracağım, ona göre hazırlık yap .” demiş.

Ertesi günü sabahleyin çocuğunu komşusunun evine göndererek, kahvaltıya davet

etmiş. Komşusu eve gelince birlikte kahvaltıya oturmuşlar. Kahvaltı sırasında

komşusuna- “ Dün bana bir laf söyledin, söylediğini aklımdan çıkaramadım. Aramızda

150 kuruş fark var demekle neyi kastettin?” Demiş.

Komşusu’da- “ Ağam, ben ölünce bana metresi 25 kuruşluk, altı metrelik patiskadan

kefen yaparlar. Sen ölünce metresi 50 kuruşluk altı metre patiskadan kefen yaparlar.

Mezara girerken aramızda 150 kuruşluk fark olur. Sen karşılaştığın insanlara selam

sabah vermeden, geçip gidiyorsun. Ağam bu mağrurluğun sebebi ne?”demiş. Ağa,

derin derin düşünmüş ve haklısın komşum, sen bana hayat dersi verdin demiş.

İskilip’te önceden aileler geniş aile düzeninde yaşar, bir öğünde iki üç sofra kurulup

yemek yenilirdi. Bu aileler ile ilgili çok hoş tespitlerim var. Daha sonraki yazılarımda

bu tespitlerimi sizlerle paylaşacağım. 

Şimdi boş duran evlerde, önceden 20- 30 kişilik geniş aileler otururdu. O evlerin

önünden geçerken, kalabalık ailenin seslerini duyar gibi oluyorum. Şimdi geldiğimiz

noktada, bir evde iki kişi kalmış, karı koca birbirlerinin yüzüne bakıp oturuyorlar.

İnsanlar önceden mi mutlulardı? Şimdimi mutlular? Eskiye göre daha iyi yaşam tarzı

içindeler ama bu insanları mutlu ediyor mu? Komşuluk ilişkileri, akraba ilişkileri,

büyük küçük davranışları nasıl? Bu sorulara olumlu cevap alamıyoruz.

Yukarıdaki hatırada anlattığım gibi, zenginle fakirin arasındaki fark 150 kuruş. Bu

dünya’da oyun oynadığımızı unutup, gerçek sanıyoruz. Bu dünyayı bitmeyecek

sanıyoruz. Ölümden ibret almıyoruz. Bu dünyanın malını biriktirmeyi maharet

sanıyoruz. Ne kadar hırslanırsak hırslanalım, zenginle fakirin arasındaki fark 150

kuruştur unutmayalım.

Mustafa Yolcu

myolcu@ttmail.com


1544 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

SUSMAK SANATI - 20/11/2020
Mevlana hazretleri bir şiirinde diyor ki:
CEZA EVİ HATIRASI - 10/11/2020
AHMET ÇEŞMECİ
İSMAİL KAVLU - 03/11/2020
İskilip’e emeği geçen, faydası dokunan,400 kişiye iş imkânı açan değerli bir hemşerimiz, büyüğümüz idi.
BİR SUBAYIN HATIRASI - 28/09/2020
Sizlere subay emeklisi bir arkadaşımın bana anlattığı, hatırasını paylaşmak istiyorum.
ADANA DA SU BASKINI - 22/09/2020
1980 Yılında Adana da su baskını olmuştu.
İSKİLİP İLÇEMİZDE TÜRK BOYLARININ İSİMLERİNİ TAŞIYAN YERLER: - 15/09/2020
Türk boyları Anadolu’nunçeşitli bölgelerine yerleşmiştir. Bir ili ele aldığımız ’da en fazla üç Türk boyunun olduğunu görürüz.
İYİMSERLİK- KÖTÜMSERLİK - 06/09/2020
Bazı ortamlarda ruhumuz kararır, oradan negatif enerji ile ayrılırız.
ANKARA HUKUK FAKÜLTESİ- YIL 1975 - 27/08/2020
Size Ankara hukuk Fakültesinde, halen Avukat bir arkadaşımın yaşamış olduğu bir olayı anlatacağım.
İSKİLİP TAŞ MEKTEP HATIRASI - 07/08/2018
ANAP’tan, 1987-1991 tarihleri arasında Çorum Milletvekili olan Mustafa Namlı, İskilip’te bulunan taş mektep ile ilgili hatırasını anlattı.
 Devamı